beklemek
bir evi saran sarmaşık gibi
zehri anlaşılmaz
bekledikçe sarmaşık gibi güçlendiğini zannedersin
onun yaptığı gibi durup beklersin
beklemek
yaşlı birinin tek başına çocuklarını beklemesi gibidir
hiç gelmeyeceklerini bilse de hep oturduğu o iskemlede susup beklersin
bir aşığın kaybettiği aşkını beklemesi gibidir beklemek...
aman boşver bekle işte dersin yüreğin kan ağlasa da
beklersin iç çekip
uzun uzun bakarsın limanlara
beklersin ses duymak için
hissetmek için...
umudun kırıldıkça beklersin
zamansız olan ölümü bekler gibi
beklersin bekledikçe değişirsin zaman değişir
ne için beklediğini,
kimi beklediğini unutana kadar beklersin..
BEGÜM DEMİRCİOĞLU
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder