Cehalet

Yaşanılan düzen yapılan saygısızlıklar açılan yaralar.
Düşünce; çağdaş, aydın bir kesime ait değil dünyadaki tüm insanlara ait Yaradan'ın verdiği bir lütuftur.Kimse hiç bir şekilde bunu engelleyemez sansür edemez.Altmışlardan günümüze kadar gelen sağ sol sempatizanlığı hala birbirini kemirmekte, birbirine zarar vermektedir.Anlamadığım nasıl olurda okuyan yani aydın kesim olarak nitelendirdiğimiz bu kişi ve kişiler halen birbirine zarar vermekte.Güya toplumun cehalet içinde yaşamakla bırakılmış insanlara gerçekleri gösterecek olan bu kişiler nasıl olurda birbirlerine sırf düşünceden ötürü zarar verebilirler.O zaman ne farkın kaldı genç senin hırlıdan, hırsızdan, katilden ...
İlk önce yazmak, paylaşmak varken bu öfke, bu hırs, bu kazanma duygusu nereden geliyor.Bu kadar basit mi can yakmak küfür etmek? Hele öğrencilere, okumuşlara ,yetişkinlere,kendilerini çağdaş demokrat diye nitelendirip ardından en ufak bir karşıt görüşte dikta eden sadece kendi doğruymuş gibi davrananlara söylemek istiyorum. Elinizde kağıdınız, kaleminiz, birikiminiz varken sonuç vermeyen ki( bu 70-80 li yıllar en büyük örneklerdir)kavgalardan, hırçınlıklardan uzak durup halkımızı aydınlatalım doğruları göstermeye çalışalım diyemiyoruz.Bu kadar önemli mi insani iç güdülerimiz.